Pléyades (poema de Luz Pozo Garza)

Vin a derradeira lúa caer

do ceo

Vin incendiarse a Terra

Vin as míticas Pléyades
cando fuxían polo firmamento
do teimudo cazador Orión

As sete fillas de Pléyone

Vinas fuxir de Orión
cando eran virxes e princesas

Vinas entrar en Tauro
no seu zodíaco consteladas de pena
todas chorosas e demelenadas

Perderan o tocado de ouro puro
e perlas mouras
as máis prezadas que se viran nunca

Maya conserva a fita de platino
Alción leva rachada a túnica á altura
das sofraxes

Taicete tiña a cabeleira vermella
con reflexos dourados e violeta
o mesmo a fermosísima Celeno

Mérope extraviara nos espazos celestes
as sandalias de raso azul e de diamantes

Estérope ía espida de pé e perna

Contáronme chorando
que perderan na fuga á amada Electra
A irmá tan fascinante podería ser flor...

Cando eu as vin aínda
non chegaran noticias fidedignas desta perda...

Luz Pozo Garza

ceo de nadal

ceo de solsticio

 

praia do Moledo

 

Forte da Insua entre nubes e ondas.

Alí hai un convento que edificaron franciscanos galegos a finais do século XIV.

 

 

 

Hai nubes que se mimetizan con míticos montes, con castelos ou coas ondas do mar;

outras crecen sobre as dunas como árbores de copa branca e vaporosa.

verde esperanza

Outro raio verde de Fran dende monte Xiabre.

Que terá ese monte que nos agasalla con esa visión tan especial?

Na nosa mítica, chiscos de ollo enviados por Mar.

 

 

 

aves observadoras de nubes

Elas súbense aos mellores observatorios do peirao para enxergar o ceo e pasar as horas pasmando

 

 

mais o duende da poesía supéraas a todas, invencible ao paso das horas e dos días no seu dragón alado.

ceo ovellado

Os cúmulos acumúlanse sobre a ría, Cíes, Castro, Ghaghán... desde este miradoiro privilexiado na proa do barco de pasaxe.

 

 

Choverá mañá? O refrán di que si, ou de aquí a tres días...

 

Ceo ovellado, chan mollado

Ceo ovellado, mañán mollado

Ceo ovellado, aos tres días mollado

I congreso internacional de observadores de nubes

 

Na Granxa Barreiros, en Sarria, tivo lugar o insólito encontro de nubólogos e nubólogas, amantes desas etéreas criaturas que bogan na atmósfera e nos regalan sombra, chuvia e toda clase de fantasías. Un fin de semana intenso, entre científico e poético no que non faltou de nada: a charla inaugural de Gavin Pretor-Pinney quen preside a Cloud Apreciation Society, a didáctica explicación do noso home do tempo sobre a formación e evolución das nubes, relatos de nuberos bruxos que conxuran treboadas lanzando zapatos ao aire, leccións de fotografía, astronomía e visións maravillosas do ceo a través da arte; ademais de paseos á caza de nubes, por terra e por aire en globo e paratrike.

A noite do sábado observamos o paso da estación espacial internacional que se dirixía á lúa case chea cal estrela fugaz con paso demorado. Pero a verdadeira estrela desa noite foi o concerto o latido das nubes e outras melodía seguindo o método cardiofónico, con zanfoña, clarinete, oboe/corno inglés, órgano de Barbaria e caixa de música acompañados dos latidos de corazón que o doctor Iriarte gravara aos seus pacientes.
Inenarrable. Hai que escoitalo e estar alí para sentilo.

Sábado de mañán, ceo cuberto sobre os campos da granxa Barreiros.

Sábado tarde, nubes e claros, nada de vento.

Nubes cargadas de chuvia que descargaron á noite.

Ceo sobre o chapeu dunha amanita muscaria.

Nube atrapada no cogumelo.

Paseo á caza de nubes.

 

Estación espacial internacional riscando o ceo nocturno.

 

As nubes que cubriron o ceo todo o sábado retiráronse discretamente o domingo deixando o ceo despexado e azul, máis propicio para un paseo aéreo.

 Paratrike e globo.

 

 

Paseo por  terra á igrexa románica de Santiago de Barbadelo.

calendario de chuvias de estrelas

O domingo pasado fugáronse algunhas estrelas rozando Orión. É un fenómeno digno de verse, tumbándose e envolvéndose nunha manta, no balcón, no xardín, na praia...

Para non perdernos a próxima oportunidade:

CALENDARIO DAS CHUVIA DE ESTRELAS

illa Tegra

Normalmente a néboa sube do río ou do mar polas mañás, cubre a aba do monte e forma unha illa, unha illa mítica que navega nun mar de nubes.