Historia dun home sabio, científico e soñador

Nikola Tesla foi un descubridor, un xenio iluminado polos lóstregos que tanto lle fascinaban. Naceu nunha aldea de Croacia, o 10 de xullo de 1856. En 1884 viaxou a Nova Iorque para traballar con Thomas Alva Edison, pero esa relación laboral non durou debido ás diferenzas de criterio entre ambos os dous.

O seu soño era proporcionar a todo o mundo o acceso libre á enerxía presente en todas partes do planeta, de xeito harmónico, mais deu coa resistencia do implacable mundo dos homes de negocios.

A pesar das trabas con que tropezou, deixou importantes aportacións a legados universais como o motor de indución, o control remoto, a resonancia magnética e moitos outros descubrimentos relacionados coa electricidade e o magnetismo que eran para el dons da Terra á que a Humanidade tiña dereito. Preconizaba o uso da corrente alterna en substitución da corrente directa (defendida a cal e canto por Edison) e o tempo deulle a razón pois é a alterna a que aínda hoxe se utiliza. Lidaba moito coa comunicación inhalámbrica que demostrou en 1891 e a transmisión das ondas de radio por ese medio, demostrada por el en 1894, sen embargo a pesar de que o Tribunal Supremo dos EEUU concedeulle a patente relativa á radio recoñecéndoo como inventor legal desta, isto non trascendeu á opinión pública, que continúa considerando a Marconi como seu inventor. 

Tesla quería atrapar a enerxía electromagnética e enviala á ionosfera para desde alí emitila a calquera punto do planeta. Pero como argumenta George Westhinghouse no filme, ao negarse a apoiar o seu proxecto: o único negocio consistiría en vender antenas.

Inxusta e incomprensiblemente, personaxes como Edison ou Marconi figuran aínda nos libros de texto como detentores exclusivos dalgunhas das aportacións máis salientables de Tesla.

ceo de agosto

o que aínda non sabemos (vídeo)

fogar

Non temos máis ca este pero actuamos como se poidésemos emigrar a outro planeta en calquera momento.

thrive, a enerxía toroidal

Documental sobre a enerxía libre, aquela que supostamente podería cambiar o mundo mais que non o fai por supoñer unha ameaza para a maior e máis poderosa industria mundial que é precisamente a industria da enerxía.

DMTverso

Un novo universo aflora cando se segrega a hormona DIMETRIPTAMINA ou DMT - molécula da conciencia- debido a unha estimulación da pequena glándula que temos no centro do cerebro, a glándula pineal, de xeito que se accede a un mundo paralelo  onde o tempo se desintegra, non existen sombras nin separación, nin pasado nin futuro. Algunhas persoas relatan que traspasar esta porta é como saír cara a un universo exterior que en realidade está dentro, establecen conexión coas plantas e animais, viven unha experiencia de mil anos en quince minutos. Experiencia impersonal en que se dilúe e se expande a conciencia individual para encontrar a esencia da alma, o lugar onde as almas renacen. Hai quen se achega a estas percepcións por medio da ayahuasca, chamada tamén liana que cura, medicina usada polos indios da Amazonia en rituais guiados por un chamán que accede a un coñecemento ancestral; pero esta planta ten tanto poder que nos arrastra ao límite entre a vida e a morte e igual que cura, se non se toma nas condicións adecuadas pode matar.

En todo caso, todos os seres segregan substancias endóxenas que actúan como opiáceos naturais en doses máis ou menos significativas durante os soños, en momentos creativos ou meditativos, e cando entran en profunda conexión coa natureza.

 

Deste universo producto de estados alterados de conciencia levan dado conta a mitoloxía e lendas de tantas culturas, relixións animistas e crenzas populares que existe unha variadísima galería de entidades: divindades, ninfas, sereas, espíritus das augas e das árbores, anxos e diaños, trasnos,  fadas. Na tradición galega son comúns os relatos de espíritus que transitan entre dous mundos como a  santa compaña, as ánimas, os desaparecidos; ademais das meigas, as mouras que se peitean con pentes de prata e outros míticos moradores dos castros e nas historias abundan personaxes como o trasgo, o lobishome, o urco...  Con algúns deles parece que é  máis doado comunicar en determinadas datas, como son os oito portais do calendario celta: equinoccios, solsticios e festividades no medio das estacións (samaín, as candelas, os maios e o 1º de agosto). Momentos para apartar o filtro que nos impide ver máis alá da sólida realidade e deixarse asombrar cando menos pola fantasía pois din que sen absolutamente nada de DMT todo se volve gris, monótono e sen gracia.

 

"El DMTverso se siente completamente real en términos de detalle y de potencial de exploración. Muchos sujetos tienen la sensación de que es una realidad independiente y constante que persiste y progresa sin que necesariamente ellos le presten atención. Esa realidad parece de hecho más real que nuestra propia realidad."

Descondicionamento org

aves nun mundo de plástico

Érase unha illa remota onde vivían felices toda clase de aves, particularmente albatros de longuísimas alas. Estas amorosas  aves son moi lonxevas e cando escollen compañeira pasan con ela moitos anos, quizais a vida enteira, chegan a vivir até os 80! En contrapartida a súa prole é escasa e a reproducción da especie moi lenta. Aliméntanse de luras e outros cefalópodos que pescan de noite cando brillan coa lúa na superficie das augas.

Pero até a un lugar virxe como esa illa no medio do océano chega o lixo, arrastrado polas correntes mariñas: plásticos de todo tipo que se volven unha trampa mortal para miles de crías de albatros que os comen directamente do buche dos seus proxenitores, que por outra parte tamén enferman. A vida delas resulta extremadamente triste, dolorosa e  breve.

Nas nosas costas vivimos a experiencia de ver como o mar se tinxía da cor negra do petróleo. Grazas á solidariedade de toda a xente que respondeu ao grito de NUNCA MÁIS o mar voltou a regalarnos alimentos e seguimos tendo o privilexio de nadar nas súas aguas, descalzarnos na area e non acabar cos pés pegados a unha rocha.

Pero o o chapapote tóxico que a todo o  mundo repugnaba, continúa, camuflado en formas e cores máis ou menos atractivas, invadindo as nosas vidas: nos envases de comida, na roupa que vestimos, no calzado, nos innúmeros obxectos dos que nos facemos rodear. Está por todas partes, levámolo da man con cousas dentro, imprégnanos a pel, a boca, o pelo. Nin nos decatamos. Até a conciencia a debemos de levar plastificada. 

Por máis que as crises económicas e sociais nos atenacen, o realmente irremediable sería que a auga deixase de ser potable, o alimento se tornase veleno e o aire irrespirable. Ademais de acabar cos recursos naturais, estamos construindo un planeta artificial feito de multicolor inmundicia.

Os ollos inocentes destas aves son claros sinais de alerta. Elas tamén precisan solidariedade.

Nalgún momento hai que poñer un límite a tanto producir, consumir e tirar productos letais para as criaturas do planeta, incluídas nós. E igual que os demais abusos que temos que parar ese momento non pode esperar. Ten que ser XA.

 

bacterias baixo terra

No deserto de Atacama, grazas a un detector de signos de vida chamado SOLID (Signs of LIfe Detector), científicos chilenos e españoles descubriron un oasis de vida bacteriana a dous ou tres metros baixo terra. Bacterias e outros organismos primitivos denominados arqueas sobreviven alí nun hábitat constituído por sales (halita) e outros compostos higroscópicos, pero sen osíxeno nin luz.

all connected

raio verde

Fotos de Fran Ameixeiras. Primeiros de xaneiro, monte Xiabre.

Lentamente o sol desliza cara un claro horizonte de mar. Voltándose vermello a medida que afunde, axiña fica só unha tira fina do quente disco. Entón, mentras encolle e diminúe, brilla só por un segundo no máis vívido verde esmeralda . Despois desaparece, só o océano escuro permanece.

Ese é o flash verde da fábula.

Atmospheric Optics

Entre os fenómenos atmosféricos máis míticos está o do raio verde que xa aparece na literatura de Julio Verne  como nos conta Eric Rohmer no seu filme "Le rayon vert".

rené descartes e a súa visión do mundo

A faceta máis coñecida de Descartes é a súa filosofía fundamentada na dúbida, o seu "Discurso do método" e a famosa frase "cogito, ergo sum" ou "penso, daquela existo".
Pero, como vivíu este personaxe que deixou a súa pegada no pensamento humano?

Nestes documentais podemos facernos unha idea do seu xeito de concebir a mente e a natureza do universo,  ademais de curiosear sobre a súa vida.

sen palabras

do universo elegante

Brian Green, físico teórico da Universidade de Columbia, inspirou co seu primeiro libro a serie de tv Universo elegante  protagonizada por el mesmo. Agora ven de publicar Realidade oculta,  da que nos dá conta o diario El País no seu suplemento do sábado.
Entrevista en Babelia con Brian Green

Teoría de Todo (Universo elegante)  baseada na teoría de cordas, con subtítulos en portugués.

tempo ao tempo

"A ensoñación, que é ao pensamento o que a nebulosa á estrela, limita co soño e a el concerne como fronteira. Unha atmosfera habitada por transparencias viventes: velaí o comezo do descoñecido. Mais alén diso ábrese o Posible, inmenso. Hai alí outros seres, outros feitos. Non o supernaturalismo, só a continuación oculta da natureza infinita… O soño está en contacto co Posible, que tamén chamamos o improbable. O mundo da noite é un mundo. A noite, en canto noite, é un universo… (…) o eterno misterio que chamamos Soño, e que non é outra cousa que a aproximación dunha realidade invisible. O soño é o acuario da Noite.”                               
Victor Hugo, Os traballadores do mar
(citado por Ursula K. Le Guin en “A roda celeste” )

A nebulosa mental fabrica fantasías feitas de ideas -cal poeira loucas e dispersas-, materia prima con vontade de virar estrelas. No pensamento nebuloso a economía base do sistema social actual non terá razón de ser porque o papel relevante pasa a ser ocupado pola ecoloxía, como ciencia e xeito de vida.

Cambios na radiación solar poderían transformarnos en seres autótrofos para sermos quen de regular o nivel enerxético sen precisar un constante suministro de bebida e alimento, nin soma ou calquera outro sustituto. A propia saliva nos activará, como a saiba aos vexetais. Simplemente o noso organismo sintetizará azúcar a través de complexas reaccións enzimáticas, e o producto dese metabolismo convertirase na nosa fonte de ambrosía.

 

Unha vez agotados os combustibles fósiles e botado man de recursos xeotérmicos e xeomagnéticos, explotación a maior escala de excedentes de materiais reactivos e diversas tentativas de utilización de biomasa, enerxías eólica e fotovoltaica a pequena escala... finalmente acadarase a fonte primaria que revolucionará o sistema a nivel mundial mudando radicalmente o paradigma de pensamento e hábitos de convivencia e supervivencia, que axiña caerán no esquecemento.

Desprazarémonos a velocidades impensables -a da luz dará risa?- por teletransportación en veículos merkaba individuais ou colectivos, desafiando definitivamente a tecnoloxía e a lei da gravidade.

Procesar e transmitir información sen máquinas será o cambio máis rompedor. Adeus fibra óptica, adsl, wifi, ipad,  iphone e todo o que veña despois. As ondas cerebrais clasificaranse por microfrecuencias,  un chip-adn dará cabo do que sabemos ou queremos saber e a información terá carácter práctico. Non acumularemos máis porque canto se precise estará ao noso alcance; reutilizarase o que mereza a pena, reparando e reconstruíndo o que estaba ben feito e só se teña gastado ou estragado. A natureza contaxiará todo co seu ciclo de rexeneración e entraremos en harmonía coas estacións e os procesos vitais daquilo que nos rodea.

As emocións serán transmutadas en inspiración. A inspiración en creación. A creación en diversas formas de indubidable beleza. Cada célula do planeta, contándonos entre elas, estará pendente  do organismo enteiro. Como un corpo que se cura dun cancro descontrolado e expansivo, a Terra sarará dos seus excesos, poñéndose máis ufana e bonita do que o teña estado en calquera outra era, e con ela todo o que nela existe. Bastará con sintonizar unha determinada frecuencia e quen consiga facelo transmitirallo a máis alguén e así sucesivamente.  Até que finalmente, tamén o planeta Terra desapareza e con el as súas criaturas. Mais daquela xa se terán extinguido todas as especies pasando a ser un contributo infinitesimal á materia do universo dando cabo de si noutra esfera potencialemente habitable para comezar de cero en forma de bacterias. En todo caso, algo que non se alcanza a medir, a enerxía intanxible da que participamos mentras vivimos, continuará crecendo sen cesar, sumándose á imparable expansión das galaxias. Que máis se pode pedir? O universo seguirá sendo a nosa casa!

cando chega a noite...

When the night comes,
and you don't know which way to go
Through the shadowlands,
and forgotten paths,
you will find a road
Like an owl you must fly by moonlight with an open eye,
And use your instinct as your guide, to navigate the ways that lays before you,
You were born to take the greatest flight
...

nebulosa Mar

Ralentizando o ritmo, a forza da gravidade fica en suspenso, cada partícula decide tranquilamente a onde quere dirixirse a fin de compoñer unha nova textura; o corpo ingrávido voa, traspasa o túnel de auga e volta á precaria vertical. Din que o tempo é elástico, que é circular, que non é o que sempre pensamos.

No que tarda a Terra en rodear o Sol o tempo parouse para Mar e os átomos dela levitan no Ar á espera de recuperar elegantemente a postura para seguir  surfando nas ondas do Tempo.

Orión e o camiño das estrelas

a natureza dos números

Quen pensaría que os seres máis simples da natureza teñen que realizar complicados cálculos matemáticos para construír os seus organismos a base de proporcións, sucesións que tenden a un nº de infinitas e imprevisibeis cifras decimais ou tendo que trasportar ángulos cada 137º5' para colocar as pipas nun xirasol, ou virar 90º os segmentos de miles de hexágonos para bordar as finas asas da libeliña.

ese pequeno punto azul pálido...

de novo galileo